07/04/2015
Αύξηση 21% στα λειτουργικά κέρδη των εισηγμένων

 

Η θεαματική αύξηση των λειτουργικών κερδών κατά 21% έναντι του 2013 ουσιαστικά δείχνει ότι οι επιχειρήσεις συσπειρώνονται απέναντι στην κρατική οικονομική αδυναμία και δημιουργούν αυτόνομες συνθήκες επιβίωσης, αλλά και προοπτικές για τη μελλοντική τους επιβίωση αν επιδεινωθεί το αρνητικό εγχώριο περιβάλλον, είτε στην επέκτασή τους εάν επιστρέψουμε στην ομαλότητα.

Η διεύρυνση του περιθωρίου λειτουργικού κέρδους (margin), δηλαδή το ποσοστό λειτουργικού κέρδους / πωλήσεις, διευρύνθηκε το 2014 σε 9% από 7,5% που ήταν το 2013. Εάν το ποσοστό αυτό συγκριθεί με το μέσο επιτόκιο ευρώ (Euribor) δείχνει πόσο έχει αυξηθεί η κερδοφορία των εισηγμένων. Ταυτόχρονα, εάν το 9% συγκριθεί με το μέσο επιτόκιο δανεισμού που έχουν οι μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (περίπου 5,5%-6%) φαίνεται ότι με την αύξηση λειτουργικής κερδοφορίας καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό και ο βραχυπρόθεσμος λειτουργικός δανεισμός.

Η αύξηση των λειτουργικών κερδών προήλθε από:

α) Περικοπή του λειτουργικού κόστους
Με εξαίρεση τον τραπεζικό κλάδο, οι υπόλοιποι κλάδοι βρίσκονται εδώ και μία πενταετία σε κατάσταση παρατεταμένης μείωσης παραγόντων λειτουργικού κόστους. Οι περισσότερες εισηγμένες έχουν μειώσει δραματικά τους συντελεστές πάγιου κοστους (fixed costs), όπως είναι οι μισθοί, προσωπικό, κτιριακές υποδομές, ενεργειακές υποδομές μέχρι και 50% σε σχέση με τα πάγια κόστη του 2010.

Σύμφωνα με τις κατά καιρούς δηλώσεις των στελεχών των εισηγμένων στις παρουσιάσεις των εταιρειών τους στην Ένωση Θεσμικών Επενδυτών, η μείωση του πάγιου κόστους στις επιχειρήσεις τους βοήθησε στη διοχέτευση κεφαλαίων σε άλλους τομείς, όπως είναι για παράδειγμα οι αναχρηματοδοτήσεις δανεισμού και οι τεχνολογικές εφαρμογές. Ωστόσο, όλοι σχεδόν παραδέχονται ότι η μείωση λειτουργικού κόστους δεν οδηγεί στην ανάπτυξη, αλλά μόνο στην επιβίωση των εταιρειών. Όμιλοι, όπως για παράδειγμα η Coca Cola που περιόρισε δραματικά το προσωπικό της και το λειτουργικό κόστος δεν κατάφερε να αυξήσει αντίστοιχα τα μερίδια αγοράς της στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, μία μείωση 10% στο λειτουργικό κόστος επιδρά μόλις κατά 1% σε σχέση με το τελικό αποτέλεσμα (κέρδη μετά από φόρους).

β) Αύξηση της εξωστρέφειας των εισηγμένων
Εταιρείες της μικρής και μεσαίας κεφαλαιοποίησης που μέχρι το 2010 δεν τολμούσαν να ανοιχτούν στις διεθνείς αγορές έχουν αυξήσει θεαματικά και σε ποσοστό μέχρι 40%-50% επί των συνολικών πωλήσεών τους τις εξαγωγές τους.

Οι πωλήσεις στο εξωτερικό συνεισφέρουν σε πολύ μεγάλο ποσοστό στην αύξηση του λειτουργικού περιθωρίου (περιθωρίου EBITDA).

Σήμερα, οι μη χρηματοοικονομικοί κλάδοι παρουσιάζουν αύξηση λειτουργικού περιθωρίου που φτάνει μέχρι και το 20%. Δηλαδή καταφέρνουν να μετουσιώσουν (mark up) το 20% επί των συνολικών εσόδων τους σε λειτουργική κερδοφορία.

Από τα 6,7 δισ. ευρώ που ήταν η λειτουργική κερδοφορία των εισηγμένων το 2014, πάνω από το 40%, δηλαδή περίπου 2,7 δισ. ευρώ προέρχονται από τις εξωγενείς δραστηριότητες.

Για πολλές εταιρείες μικρής, μεσαίας και μεγάλης κεφαλαιοποίησης, όπως για παράδειγμα η «Τιτάν» (Large cap), ο ΟΛΘ (Mid Cap), η Kleemman (Small Cap), το 70% των λειτουργικών κερδών προήλθε από εξωστρεφείς δραστηριότητες.

γ) Εκτακτα Εσοδα - Αποθέματα - Προβλέψεις
Το άλλο χαρακτηριστικό των εισηγμένων το 2014 είναι ότι έχουν αυξήσει αρκετές τα έκτακτα μη επαναλαμβανόμενα κέρδη που προέρχονται από πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων ή συμμετοχών.

Τα περισσότερα μη επαναλαμβανόμενα έσοδα χρησιμεύουν ως εγγυήσεις για τις αναχρηματοδοτήσεις δανείων, για κάλυψη παγίων λειτουργικών εξόδων ή για δημιουργία προβλέψεων και αποθεματικών.

Ειδικά, οι προβλέψεις κρίθηκαν απαραίτητες για τις περισσότερες ελληνικές τράπεζες, οι οποίες για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά αποδείχθηκαν ως το μεγάλο βαρίδι στη λογιστική εικόνα των αποτελεσμάτων των εγχώριων εισηγμένων εταιρειών. Έμμεσα τα αρνητικά τους αποτελέσματα επιβάρυναν ολόκληρη τη λογιστική εικόνα των εισηγμένων, ενώ για την πραγματική οικονομία η ζημία είναι μεγαλύτερη, αφού η μειωμένη ρευστότητα, που διοχετεύεται στο επιχειρηματικό σύστημα, οδηγεί σε αλλαγή των επενδυτικών στρατηγικών.

Τα αποθέματα και οι προβλέψεις ήταν και η αιτία που στα τελικά αποτελέσματα (κέρδη προ φόρων) ήταν περισσότερο αδύναμα απ' ότι συνηθίζονταν τα προ κρίσης χρόνια.

 

Πηγή: imerisia.gr


B4-B5_728X90