27/11/2015
Ο τραπεζικός δανεισμός στην Ευρωζώνη αυξάνεται με ρυθμό χελώνας

 

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αρχίζει να βλέπει τις επιθυμίες της να υλοποιούνται σε κάποιο βαθμό, ακριβώς τη στιγμή που υπαινίσσεται σαφέστερα από κάθε άλλη φορά ότι ετοιμάζεται να χαλαρώσει και άλλο τη νομισματική της πολιτική προκειμένου να στηρίξει περαιτέρω την Ευρωζώνη.

Ο τραπεζικός δανεισμός στην Ευρωζώνη επιταχύνθηκε τον Οκτώβριο με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων τεσσάρων ετών - πρωτίστως προς τα νοικοκυριά αλλά και ο δανεισμός προς επιχειρήσεις δεν υπολείπεται σημαντικά. Αναμφίβολα αυτά είναι καλά νέα για μια κεντρική τράπεζα που έχει ρίξει πολλές εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ στο τραπεζικό σύστημα ώστε να αυξήσει τον τραπεζικό δανεισμό. Το πρόβλημα είναι ότι πριν από τέσσερα χρόνια ο τραπεζικός δανεισμός στην Ευρωζώνη δεν ήταν ιδιαίτερα σπουδαίος. Πρέπει κανείς να ανατρέξει στην εποχή πριν από το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης ώστε να εντοπίσει στοιχεία που να ταιριάζουν στον ορισμό της ισχυρής πιστωτικής επέκτασης προς μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, δεν υπάρχουν προβλέψεις στις οποίες να μπορεί κανείς να βασιστεί. Ενώ 28 οικονομολόγοι ήταν σε θέση να προβλέψουν τον ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης της προσφοράς χρήματος M3 (σ.σ. δείκτης που περιλαμβάνει το σύνολο των νομισμάτων που κυκλοφορούν σε μια οικονομία συν τα χρήματα που υπάρχουν σε κάθε είδους τραπεζικούς λογαριασμούς πλην των αποθεματικών των τραπεζών), ούτε ένας οικονομολόγος δεν ήταν σε θέση (ή ενδεχομένως δεν ήθελε) να δώσει πρόβλεψη για τον ρυθμό αύξησης του δανεισμού προς μη χρηματοπιστωτικές εταιρείες. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης αποτελεί ένα από τα βασικά μέτρα για να εκτιμηθεί κατά πόσο είναι επιτυχημένη η πολιτική της κεντρικής τράπεζας η οποία έχει εκπαιδευτεί να σταματάει τις εμπορικές τράπεζες από το να παρκάρουν τα χρήματά τους και αντιθέτως να τα χρησιμοποιούν προς όφελος της οικονομίας. Οι τράπεζες της Ευρωζώνης εξακολουθούν να τοποθετούν περίπου 160 δισεκατομμύρια ευρώ σε καταθέσεις διάρκειας μιας ημέρας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Η εν λόγω απογοητευτική πιστωτική επέκταση στην Ευρωζώνη έχει να κάνει εν μέρει με το σχετικά υψηλό επίπεδο δανεισμού των επιχειρήσεων σε σχέση με τα νοικοκυριά. Τα τελευταία έχουν περιορίσει τα χρέη τους σε μεγαλύτερο βαθμό από τις επιχειρήσεις μετά την κρίση και πλέον αρχίζουν να εκμεταλλεύονται την ύπαρξη μηδενικών αποδόσεων ώστε να αγοράζουν σπίτια. Ο μικρός ρυθμός πιστωτικής επέκτασης σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό και με την έλλειψη ζήτησης για δάνεια και με τον χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας.

Την τελευταία φορά που υπήρχε ισχυρός δανεισμός προς επιχειρήσεις στην Ευρωζώνη, το 2008, το ποσοστό ανεργίας στην Ευρωζώνη βρισκόταν περίπου στο 7% και όχι πάνω από το 10% όπου βρίσκεται σήμερα. Υπάρχει ακόμη και η πρόκληση των πολύ μεγάλων διαφορών στον τραπεζικό δανεισμό ανά την Ευρωζώνη. Ικανοποιητική πιστωτική επέκταση στη Γαλλία, ισχυρή στο Βέλγιο, μέτρια και σταθερή στη Γερμανία. Ωστόσο επιταχύνεται η πιστωτική συρρίκνωση σε Ιταλία και σε Ελλάδα. Κατά τον Τέουνις Μπρόσενς, αναλυτή της ING «η Ολλανδία εξακολουθεί να αποτελεί εξαίρεση μεταξύ των χωρών του πυρήνα με αρνητική πιστωτική επέκταση της τάξης του 1,4% παρά την ανάκαμψη της ζήτησης. Η απομόχλευση συνεχίζεται στο μεγαλύτερο μέρος της νοτίου Ευρώπης- ωστόσο είναι ενδιαφέρον ότι επιβραδύνεται η απομόχλευση των ισπανικών επιχειρήσεων με την πιστωτική συρρίκνωση να διαμορφώνεται στο 0,7% από 2,1% προηγουμένως. Συνολικά τα στοιχεία δείχνουν ότι συνεχίζεται η βελτίωση του πιστωτικού περιβάλλοντος στην Ευρώπη, αλλά με ρυθμό χελώνας». Κατά τον Τζακ Αλεν της Capital Economics «ο τραπεζικός δανεισμός αυξάνεται με αργό ρυθμό, ιδίως προς επιχειρήσεις».

 

Πηγή: kathimerini.gr


B4-B5_728X90